Browse By

Medicatie uitgewerkt na 2 jaar?

Over de verrassende, maar weinig bekende follow-up van het MTA-onderzoek. Lees het artikel van E.H. Nieweg in het Tijdschrift voor Psychiatrie via link hieronder.

Het paradigma van adhd als ”diabetes van de psychiatrie”’ is achterhaald. Werd adhd gezien als het missen van een stofje dat levenslang zou moeten worden aangevuld: dit blijkt niet te kloppen. Met en zonder methylfenidaat: beide onderzoeksgroepen bleken er in het longitudinale onderzoek sterk op vooruit te gaan: slechts eenderde van de adhd-proefpersonen bleek aan het eind van het onderzoek nog maar te voldoen aan de adhd-DSM criteria. Dat adhd-ers met methylfenidaat minder vaak drugs gebruiken blijkt ook niet zo te zijn. Dit voordeel werd in de eerste meting gesignaleerd, maar hield geen stand in de follow-up.

De grote Amerikaanse studie, betaald door de overheid: MTA (Multimodal Treatment Study of Children with adhd), bestaat uit drie delen: het eerste deel waarin kinderprestaties met elkaar werden vergeleken: adhd-ers met en zonder methylfenidaat, en met en zonder gedragstherapie. En vervolgens een jaar later dezelfde kinderen opnieuw gemeten, en tenslotte een eindmeting.

De eerste resultaten in 2005 van het MTA-onderzoek zijn erg invloedrijk geweest. Op grond van de eerste uitslag is er gekozen voor methylfenidaat als eerste keus behandeling, ook in Europa. Maar….het onderzoek was nog niet klaar: Het MTA-onderzoek omvatte na die eerste meting, nog twee keer een follow up: dezelfde onderzoeksgroepen werden nog twee keer met jaren tussenpauze gemeten om de invloed van de behandeling op lange termijn te zien. En nu blijkt dat de tweede follow up- meting alle eerdere metingen weer ongedaan maakt: Er blijkt na 22 maanden geen verschil meer te zijn tussen de onderzoeksgroepen met en zonder methylfenidaat.

Nieweg signaleert dat hulpverlening en wetenschap en media op zijn kop stonden toen de eerste onderzoeksgegevens bekend werden. Het idee van adhd als ”diabetes van de psychiatrie” was geboren. Maar nu de eindresultaten van datzelfde onderzoek bekend zijn, is het stil.

Het voordeel van methylfenidaat ten opzichte van de controle groep is na 2 a 3 jaar uitgewerkt. Positief is dat beide groepen heel goed scoren, de adhd-kinderen komen over het algemeen heel goed terecht. Nu de resultaten na twee jaar medicatie niet significant anders zijn dan die kinderen zonder medicatie, doet iedereen alsof zijn neus bloed en gaat door op de eerder ingeslagen weg. Nieman uit zijn verbazing dat hij deze belangrijke onderzoeksresultaten nergens terugvindt in vakbladen. Het is blijkbaar een ongemakkelijke waarheid, die hulpverlening en farmaceutische industrie niet wil horen, ze waren net zo lekker bezig en willen de ingeslagen weg niet verlaten.

En er is nog een ander ongemakkelijk cijfer: De groeiachterstand blijkt volgens het vervolgonderzoek niet meer ingehaald worden. Kinderen die methylfenidaat slikken blijven in 2 jaar tijd 2 centimeter korter, en dit wordt niet later ingehaald. Dan rijst de vraag: als iemand 7 jaar lang het middel gebruikt, is dan de groeiachterstand 7 centimer? Dat is niet onderzocht. Ook is de onderzoeksgroep prepuberaal: wat gebeurt er tijdens de groeispurt: hoeveel centimeter blijft te persoon dan korter, voor de rest van zijn leven? Ook dit is niet onderzocht. (noot red. de groeispurt valt vaak samen met examenperiodes. Studeren kan altijd nog, maar groeien doe je maar 1x).

.[tijdschrift voor psychiatrie 52(2010)4, 245-254.

One thought on “Medicatie uitgewerkt na 2 jaar?”

  1. RdP says:

    Risico’s van asbest werden vanwege de positieve eigenschappen en gebrek aan alternatieven ook jarenlang ontkent. Een herhaling van de geschiedenis. Ik vraag me af waarom het elke keer een minderheid is in deze beschaving die de middelen heeft om te leren uit hun fouten. Gelukkig weten we inmiddels dat er goede alternatieven zijn voor medicatie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam