Browse By

Anouk en Ilse: de blonde tegenpolen

 

Anoukbloed
Uit de oude doos.
Een column van uit 2014 toen Ilse de Lange aan het songfestival meedeed met het nummer Calm after the storm, nadat Anouk het jaar daarvoor met Birds een heel nieuwe weg had gebaand naar het songfestival.
Twee blonde tegenpolen: Platteland-stad, Pleaser- Borderliner, Girl next door-Straatvechter.
‘The swaying crowd is the cleansing rain, to keep the pain away” zong Anouk in “It wasn’t me”.
Het publiek dat haar pijn begreep, het verlaten kind zonder onvoorwaardelijke liefde. De verloochening lost Anouk op door boven alles te gaan staan: ik heb jullie niet nodig. Maar die pijn wordt ingelost door het publiek: al die verlaten kinderen, die elk woord meezingen. De roem geeft haar bestaansrecht, de erkenning van onnederlands goede muziek. Al snel ging ze ook zelf produceren, zelfs toen ze nog van geen knopje op het mengpaneel wist hoe die werkte. Ze blufte zich erdoorheen. Dat meisje dat op Pinkpop bekogeld werd: voor een straatvechter geen probleem. Waardering kon ze minder goed incasseren: als ze weer eens een prijs ontving zei ze: ja er is nog wel wat plek in de Citybox. En ze vocht met de platenmaatschappij die haar niet in het buitenland wil uitbrengen, ze zou Amerikaanse artiesten als Alicia Keys weg kunnen blazen, de marktaandelen zijn nu eenmaal zo verdeeld dat Anouk in Europa moest blijven.
“Maybe I haven’t cried enough tears, maybe I haven’t laughed out loud. Maybe I have been stuck in amber, just a part of the crowd”. Zong Ilse op Eye of the hurricane.
De crowd van Ilse de Lange gooit geen eieren of tomaten, ze is een van ons. Geen kapsones en gewoon is gek genoeg. Ilse’s trotse ouders zijn altijd bij elk optreden. Ze is nooit alleen. De drummer is haar man en altijd bij haar door dik en dun. Het verlies van haar vader twee jaar geleden vulde een heel album. Teveel onvoorwaardelijke liefde is dat het niet uitmaakt of je ook echt wat kan, want je bent toch altijd ons kleine blonde lachende meisje. Ook als je pleased en altijd alles goed doet en nooit aanstoot geeft kan kwaad je overkomen. Ilse werd opgelicht, toen ze genoeg geld had verdiend om een huis van te kopen, was het geld weg. Een ander label was onwillig om haar zelfgeschreven nummers op de plaat zetten. Het heeft wat albums gekost voordat ze het durfde: geen covers maar haar eigen muziek. En leiding nemen in haar band. Over Waylon. Dat was haar groei, niet makkelijk voor een pleaser.
AnoukEggincident1998

Anouk, 23 jaar. Op Pinkpop 1998 met eieren bekogeld. Trekt gesmeurd T-shirt uit en zingt gewoon door. Haar doorbraak.

IlseBier

Rituele bierdouche uitreiking Popprijs 2014 Ilse, 37 jaar. ”hoef je niet te doen” zei Giel. Echt wel.

 

 

Het innerlijk kind schreeuwt om aandacht of wordt erdoor verstikt. Maar muziek is sterker dan dit alles, ze bouwt de brug tussen de grootste einzelganger en haar publiek, en laat zelfs de grootste pleaser haar eigen draai vinden.
… Want artiesten kunnen nu eenmaal vliegen, ook al zijn ze dat soms vergeten.
… En zelfs de grootste storm gaat een keer liggen.

Anouk 081 17-06-2008, voor Dutch Beauty Studio, Kockengen Visagie/Haar: Benjamin&Rutger, Styling: Lee Stuart

IlseRock

Dit is Ilse, niet Anouk

AnoukLovinWiskey

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam