Browse By

Adhd & the City: Krakow

Krakow360

KRAKOW

REISVERHAAL Door Seda O.

KrakowFlavioSpugna

Reizen en ADHD: het haalt het beste en het donkerste in me naar boven. Het donkerste, omdat er zo veel tijdskaders en planningen mee gemoeid zijn. Het nieuwe en onbekende echter, haalt altijd het beste in me naar boven.

Het viel me al eerder op dat in het ene land de dynamiek, de sfeer en de omgangsvormen veel makkelijker te verenigen zijn met een ADHD-bedrading dan in het andere land. Een land als Nederland waarin alles is gestructureerd, gepland, waar tijd en afspraken heilig zijn is veel moeilijker verenigbaar met mijn ADHD-brein, dan een land waar je geen boze blikken krijgt wanneer je niet op de stoep loopt. De komende tijd is het mijn doel, zo veel mogelijk landen te bezoeken en deze te onderwerpen aan mijn analytisch, hyperactief en impulsief ADHD-brein. Mijn reisgenote verkeert in totale overgave: ik mag de hele reis plannen, in ADHD-stijl. Eerste stop: Krakow.

De voorbereiding

De pret die schijnt te horen bij het voorbereiden van een trip, ontgaat mij altijd volledig. Een reisgids, prospectus, een reisroute, het hotel, de recreatiemogelijkheden, een wandelroute; te veel informatie met te veel details. Mijn voorbereiding bestaat uit een blik op een map van Krakow: een centraal plein, met allerlei spannende vertakkingen, allen uitmondend op een rode stip; duidelijker kan niet. Het stelt mij gerust, dit is begrijpelijker dan een strak stratenplan en een wandelroute.

Het lijkt op het non-lineaire ADHD gedachtepatroon, een middelpunt, niet met rechte lijnen, maar rond en veel vertakkingen, precies zoals mijn brein werkt! 

Gelukkig ben ik ook niet het type toerist die iedere attractie gezien MOET hebben, dat geeft rust. Ervaringen uit het verleden hebben uitgewezen dat de planning hiervan, de stress voortkomend uit de angst iets te zullen missen, me niet goed doen. Bovendien lijkt in Krakow alles op loopafstand, dus verdwalen is niet zo’n ramp.

De reis

Dankzij nieuwe landgenoten uit Polen, is er bijna iedere dag een vlucht richting Krakow, voor bijna niets, ook wanneer je een dag ervoor besluit te zullen gaan. Mocht je geen zin hebben om te vliegen en/of voor een grappig bedrag als twintig euro willen reizen: op diverse Pools-Nederlandse fora bieden Polen aan om mee te reizen in hun auto. Het duurt misschien iets langer om je bestemming te bereiken, maar je hebt wel een publiek dat al je verhalen niet al eerder heeft gehoord, jouw enthousiasme aanstekelijk vindt, en alle ideeën en eureka’s die familie en vrienden met argwaan aanhoren, met verrukking over zich heen laten komen.

Hoewel de aanblik bij aankomst op de luchthaven Balice niet vrolijk oogt, spreken de bordjes waarop staat aangegeven dat er iedere vijftien minuten een bus of trein richting het centrum vertrekt, me aan. Fijn, geen strakke tijdschema’s. Mocht je net als ondergetekende blijven rondlopen tussen de pendelbus richting het treinstation (reistijd drie minuten naar het station en vijftien minuten naar het centrum) en de bus omdat je op de een of andere miraculeuze wijze steeds de een en dan de ander mist: de private busjes die klaarstaan brengen je voor een iets hogere prijs naar het centrum. Krijg je het toch voor elkaar om de verkeerde bus te nemen; geniet er dan van, het duurt drie keer langer en er is een overstap, maar geen bus vol met toeristen, en een geweldig mooi landschap.

De mensen

krakowdangngoKrakowanen lijken gereserveerd, hoewel ik mijn vragende blik opzet en onze rugzakken verraden dat we toeristen zijn, schiet niemand ons te hulp wanneer we het zoveelste dorp binnenrijden. We hebben geen idee waar we zijn en waar we naartoe gaan: een betere situatie kan ik me bijna niet voorstellen. Mijn ogen glinsteren van verrukking en in dat geluk komen de juiste impulsen, altijd. Dankzij de vaardigheden die een ADHD’er van nature heeft, zoals in lichtsnelheid informatie en indrukken combineren, komt het toch goed. Een korte scan door het publiek in de bus, brengt me bij een oudere dame. Ze blijkt geen woord Engels te spreken, maar neemt me letterlijk bij de hand, de gehele reis, en zet ons af bij het juiste kruispunt. Een kus en een ‘alle gute fur dich’. De reis heeft wat langer geduurd, maar de ontdekking dat de grote fysieke grens tussen personen die je in Nederland vaak moet aanhouden hier niet geldt, maakt veel goed. Als ADHD’er heb ik soms moeite om in te schatten wat deze grens is, in Krakow blijkt keer op keer dat ik daar niet alert op hoef te zijn. Mocht je een stofje zien op de schouder van een wildvreemde Pool en de onbedwingbare impuls hebben om deze er even af te blazen: ga gerust je gang! Polen zijn warmbloedig en vriendelijk wanneer je de eerste stap zet: geen probleem met ADHD.

Krakow Zoutmijn

Zoutmijn Krakow

Bezienswaardigheden:

Het beeld van de map die ik goed heb onthouden, blijkt te kloppen: het centrale plein (Rynek Glowny)is inderdaad het middelpunt en de vertakkingen komen allemaal uit op alle andere bezienswaardigheden zoals het Wawel Kasteel, de Barbazantoren, en het Slowacki-theater.krakowdangngo2

Rynek Glowny is één van de grootste middeleeuwse pleinen in Europa. 40.000 m2, met zo weinig medewandelaars, hebben een vreemde uitwerking op me. De plotselinge enorme persoonlijke ruimte die ik ervaar, voelt alsof iemand het ‘uit’knopje in mijn hoofd heeft ingedrukt. De constante ruis, alle prikkels in mijn directe omgeving die normaal gesproken mijn filterloze brein penetreren; alles valt weg. Ook hier moeten mensen van A naar B, maar de hoeveelheid ruimte die men hier tot zijn of haar beschikking heeft, maakt het visueel en auditief minder gejaagd. Alsof alle indrukken een bepaalde tijd nodig hebben om mij te bereiken. Bijkomend voordeel is dat je je zonder alert te hoeven zijn op de constante dreiging van iets om te stoten, of om tegen iemand aan te lopen, kunt voort bewegen!

Ofschoon de wandeling van het ene naar het andere sprookjesachtige kasteel je voert door vele, vele smalle straatjes, zijn deze gebouwen door hun spiraalvormige gothische torens, niet te missen, ook zonder een uitgestippelde route.

De afstanden blijken toch iets te optimistisch te zijn ingeschat, desalniettemin is het hele oude centrum in een dag gezien. Time management en een schema blijken voor dit deel van de stad inderdaad overbodig.

Auschwitz en de Wieliczka-zoutmijn blijken echter op deze manier onbereikbaar; tijdens de urenlange zwerftocht vergezeld van het gemopper van mijn reisgenote, komen we erachter, dat dit een twee uur durende busreis is. Gelukkig biedt Wawel Castle, hoog gelegen op een bergtocht en slechts tien minuten verwijderd van Rynek Glowny, houvast: het is nog steeds zichtbaar. Geen Auschwitz voor ons, wel ‘gesprekken’ met bouwvakkers, veel studenten en de lelijkste brug (over de rivier Wisla) die ik ooit heb gezien én een voor de meeste toeristen onbekend voormalig mini nazi-kamp.


krakowCafeUitgaan/Cultuur

Blijf je op straat hangen, dan is er het gevaar dat de rustige en serene uitstraling een tekort aan prikkels en/dus verveling bij je oproept. Gelukkig biedt Krakow een actief uitgaansleven. De meeste café’s en andere uitgaansgelegenheden zijn te vinden in Kazimierz, de oude joodse wijk, gelegen naast de oude stad. Staar je niet blind op de ingang van deze café’s: de meest pretentieloze deuren blijken een ingang naar hippe, trendy bars te zijn of naar een nostalgisch cafe van slechts vijf m2 te leiden. Genoeg verrassingen; Krakow is een studentenstad met de grootste concentratie uitgaansgelegenheden dan waar ook in Europa. Daarbij is Krakow de culturele hoofdstad van Polen, met heel veel liefde voor muziek, theater en andere kunstvormen, die je overal tegemoet treden.

Conclusie: een uitgestippelde route, hoeft niet, vergeet timemanagement. Verdwaal lekker in de vele smalle straatjes en houd een gebouw in het zicht, als focuspunt. Gebruik ongegeneerd en zonder rem je natuurlijke ADHD-charmes in je communicatie, dit wordt gewaardeerd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam