Browse By

Verzinseltje

PlatoSocrates, Plato en Aristoteles, dachten na over de rol van Het Ik en dan met name hoe wij ons verhouden tot de rest van de wereld. In hun tijd, dacht het merendeel van de mensheid dat de natuur- en alle krachten die daaruit voortkomen- uitsluitend veroorzaakt en gestuurd werden door allerlei verschillende Goden. Socrates vroeg zich af in hoeverre de mens daar ook onderdeel van uitmaakt en daarmee werd hij de grondlegger van “Het Grote Verbinden”.

Met nog helemaal niets in handen, hadden die mannen wel het nodige aan verbeeldingskracht.
En die beelden konden ze maar niet loslaten.
Hoe nu verder?

Om te beginnen hadden ze een houvast nodig om ook daadwerkelijk in hun beelden te kunnen geloven. Dat was bepaald geen gemakkelijke opgave: geloven in iets dat in beginsel niet meer is dan een verzinsel.
En dan die Socrates met z’n eeuwige gevraag de hele tijd…
Toen Plato met zijn ideeën bij hem op de proppen kwam, wees Socrates hem er voortdurend op dat hij er nooit vanuit mocht gaan dat ook maar iets echt met 100% zekerheid is vast te stellen.
Plato was een schrijver en op een dag besloot hij daar serieus mee aan de slag te gaan. Één ding wist hij wel heel zeker: met vragen stellen alleen kom je helemaal nergens. Wilde hij op z’n minst ergens in geloven, dan op de eerste plaats maar in zichzelf.

Met de taal als zijn houvast, begon hij zijn verzinsels op te schrijven.
Door alles op te schrijven, legde Plato in beginsel iets vast.
En iets dat vastligt, staat er, met zekerheid.
Vast en Zeker.
Dat is het grote voordeel van schrijven: alles wordt er zo letterlijk van.

Heeft Plato zo al zijn vermoedens met behulp van zijn hoofd omgezet in verzinsels, waar hij vervolgens in is gaan geloven? En is hij, door ze vervolgens op te schrijven, van zijn ideeën overtuigd geraakt, simpelweg omdat ze letterlijk op papier stonden?
Wat een boeiend proces!

Het kan natuurlijk ook dat Plato op voorhand al overtuigd was van zijn vermoedens. Zeker is dat een ieder die na hem kwam, op zijn ideeën is gaan voortborduren. Vanaf toen begonnen de raderen pas echt te draaien, want een hoop nieuwe vermoedens werden omgezet in verzinsels en opgeschreven.

“ADHD IS EEN VERZINSEL!”, kopte de omslag van het wetenschappelijke magazine Knack (de Belgische versie van Quest). Dit naar aanleiding van het overlijden van de bedenker van ADHD: Leon Eisenberg. De man had op zijn sterfbed toegegeven de “psychische stoornis” te hebben verzonnen, met name om de farmaceutische industrie te spekken. Sindsdien gaat het er op verschillende forums over ADHD, nogal verhit aan toe.
Tja…
Ik ben de goede man nogal dankbaar.
En behoorlijk ook!

Jim

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam