Browse By

Interview met student Logopedie met adhd en ocd.

verbaal-performaalInterview Lisanne.

Een logopedie student met zelf adhd en ocd.

Op de markt van het AdhdVrouw congres van 7 maart 2015 spreek ik Lisanne. Een logopedie studente van 23 jaar.

Op het onderwerp 1e en 2e lijnszorg ga ik onderaan deze pagina door.

Lisanne is 2e jaars van een HBO logopedie opleiding. Ze weet zelf pas sinds ruim een jaar dat ze adhd heeft. Ze liet zich zelf pas testen in de periode dat ze net zelf het vak ”niet specifieke taalstoornissen” aan het volgen was. Dat vak gaat over adhd, add en dyslexie.

“Ik wilde het vak volgen omdat ik les wil geven op speciale basisscholen na mijn studie.” Ik wil kinderen helpen met problemen op school, om ze te geven wat ik zelf miste.

Wat leer je tijdens je opleiding over adhd, en klopt dit met je eigen ervaring?

“Ja dat klopt wel. Je leert dat het een neurologische aandoening is, genetisch”. Met als kenmerken: heel impulsief, teveel opdringen, te ver doorgaan op dingen, niet goed plannen, niet goed met geld omgaan. Adhd kan bij vriendschappen ook moeilijk zijn. En ik heb geen zin in hierarchische verhoudingen.

De andere gezinsleden waaronder twee broers, hebben het niet laten testen, maar die hebben het waarschijnlijk ook.

Lisanne slikt pillen, namelijk kortwerkend methylfenidaat. Deze pillen werken maar half, ze zijn te snel uitgewerkt.

Toen ik haar bij aanvang van het interview vroeg of ik haar mocht interviewen zei ze: ok mijn pillen zijn toch uitgewerkt, dan ben ik nu wat spraakzamer. Dus nu kan het wel. Als je me even geleden had gevraagd had ik waarschijnlijk weinig gezegd tijdens het interview of zou ik helemaal niet geinterviewd willen worden. Nu heb ik zoiets van kom maar op ik klets wel, leuk!

Als voordelen van adhd noemt Lisanne:

  • heel erg creatief
  • oplossings gericht, goed in het bedenken van oplossingen; vooral voor anderen, het daadwerkelijk uitvoeren van de oplossing is dan weer minder
  • sneller het geheel zien (daarom ziet ze de oplossing sneller in vergelijking tot anderen in haar klas bijvoorbeeld)
  • het wordt nooit saai met mij
  • Lisanne heeft een hoog verbaal IQ. Dit houdt in een grote woordenschat, en het talent om dingen verhalend te brengen. “Ik kan heel leuk een verhaal vertellen. Zowel verbaal als ook schrijvend”.

Maar Lisanne is dan weer relatief slecht in rekenen.

Haar IQ is gemeten, omdat men dacht dat ze misschien hoogbegaafd zou zijn, maar dat viel wel mee. Haar verbale IQ is 120 en haar perfomale IQ is 106. Dus perfomaal is ze heel gemiddeld, dus niet zo begaafd. Maar omdat ze het verbaal mooi weet te brengen, overschatten sommige leerkrachten haar. Ze hadden haar slimmer ingeschat maar het bleek dat ze sommige dingen echt niet goed kon. Zo is met name haar werkgeheugen een zwakke schakel. Haar werksnelheid is laag, onder gemiddeld (in vergelijking tot haar IQ). Dit komt omdat ze allerlei prikkels binnen krijgt tegelijkertijd. Dus terwijl ze bijvoorbeeld een school-opdracht maakt, moet ze ook nog allerlei zintuiglijke prikkels verwerken. Daardoor werkt ze iets langzamer.

Verder werd Lisanne dwarsgezeten door een OCD dwangstoornis. Ze was bang om ziek te worden of dood te gaan. Ze heeft wel eens in een half uur tijd vijf keer haar handen gewassen. Dit speelde vooral tussen haar 16de en 19de jaar en is nu bijna weg.

Doordat ze deze angststoornis had, werd ze doorverwezen naar de 2e lijn, naar Dimence in Zwolle.

“”De pure adhd instanties, dus daar waar je heen verwezen wordt als je alleen adhd hebt, zonder nog een extra probleem zoals die angststoornis, zijn echt niet goed geinformeerd over adhd. “

Bij eerste lijn adhd instanties schiet de kennis over adhd tekort.

Lisanne is wel erg tevreden over Dimence. Ze heeft het idee dat gespecialiseerde instanties zoals Dimence maar ook andere 2e lijns instanties betere en serieuzere kennis hebben over adhd.

Waarin is de tweede lijn beter?

Ze kijken niet naar het ge-eikte ”druk en impulsief” maar meer naar hoe je denkt of hoe je de wereld beleeft met al die impulsen. Ze beseffen dat sommige kenmerken van adhd in de populaire media meer gevolgen zijn, symptomen. De tweede lijns deskundigen denken meer na over hoe de hersens functioneel werken, en wat je eraan kunt doen.

Bijvoorbeeld?

Bij OCD helpt ” lijstjes maken” of ”gewoon niet impulsief zijn” niet. Ze nemen psychische problemen zowieso meer serieus. En dus nemen ze ook de adhd op eenzelfde manier serieuzer.

Dus dat het niet helpt om lijstjes te maken of tot tien te tellen, maar dat er meer achter zit.

Het stereotype van adhd is: het agressieve jongetje. Als ze geen last van je hebben, gaan ze je niet testen. Het rustige of heel sociale meisje in de klas dat wordt niet getest als je cijfers hoog genoeg zijn en je niet de les verstoort. Dat is zelfs zo letterlijk gezegd door een docent: Als je geen probleem bent voor anderen dan is er geen probleem. Dan houden ze geen rekening met het probleem dat je zelf hebt.

Wat je zelf ervaart in je eigen hoofd daar heeft niemand last van: dat is een fout van de simpele hulpverleners, de eerste lijn.

De eerste lijn richt zich op gedrag. De tweede lijn op je eigen beleving.

Kun je nog wat voorbeelden noemen, hoe begon die angststoornis, zijn er gekke dingen in je vroege jeugd?

Nou ja er waren al signalen vanaf het begin, zegt Lisanne. Ik was bijvoorbeeld bang dat mijn been werd afgehakt in mijn slaap, dat deel van het been dat uit het dekbed stak zou snachts kunnen worden afgehakt. (WTF! erg herkenbaar bij addhoc)

En dat Sinterklaas allerlei dingen over je weet. Dat soort dingen.

— Einde–

Bedankt Lisanne!

 


——————————————————————————————————

NAWOORD  ADDHOC:

Adhd in eerste lijn en tweede lijns zorg.

In het Verslag Adhd congres 7 maart 2015 schreef ik al als ”derde trend” dat ik als addhoc wel een paar keer hoorde dat de ”2e lijn” meer kennis over adhd heeft dan de ”1e lijn” en dat het niet boterde tussen de twee lijnen. De eerste lijn is voor adhd alleen. Is er nog meer aan de hand, dan gaat de persoon naar de 2e lijnszorg. Dit zijn gespecialiseerde instituten voor burnout, angst- stemmings- dwang-stoornissen, slaapklinieken of bijvoorbeeld verslavingszorg.

In Lisanne’s interview kwamen deze botsingen tussen 1e en 2e lijnszorg naar voren. Ze kreeg in de tweede lijn het tegenovergestelde advies als in de eerste lijn.

 

puzzling-donna-bentleyAddhoc ving viavia nog 2 x opmerkingen op over problemen tussen 1e lijns en 2e lijnszorg. Er zou weinig afstemming zijn tussen adhd hulpverleners onderling:

Huisarts (niet nader te noemen): “Dat soort commerciele organisaties, die eerste lijns adhd zoals PsyQ en Busy People en zo. Die willen de krenten uit de pap halen. Wij huisartsen noemen dat de zogenaamde ”krenten uit de pap”- organisaties. Ze rekenen wel de volledige 1800 euro intake kosten. Officieel moeten ze dan als ze iemand niet kunnen helpen, die persoon zelf goed doorverwijzen. Maar dat doen ze niet, ze verwijzen door naar mij. Ik krijg maar 7 minuten gesprekstijd vergoed. Dan moet ik met die persoon in gesprek over waar ze heen moet. En in de gaten houden welke instanties er allemaal zijn en zo. Kijk al deze kleuren folders die ik toegestuurd krijg! Waarom doen zij dat niet die gesprekken, ze zijn toch zo gespecialiseerd in adhd, en ze weten er toch alles van? De client is toch bij hun al in de intake geweest maak het dan goed af. Maar ze pakken het geld en dan mag ik het weer oplossen. Juist die kwetsbare mensen helemaal erdoorheen gezakt die hier zitten te huilen. Die moet ik dan maar weer ergens onderbrengen. Ik besteed er meer tijd aan dan zij, maar zij vangen het geld. We hebben er met andere huisartsen vaker tegen geprotesteerd. Ik vind het gewoon niet kunnen. Op papier beloven ze dan dat zij de doorverwijzing doen, maar dat doen ze niet. Ik ben geen psycholoog en geen psychiater: die mensen hebben zij allemaal in huis. Maar toch moet ik hun werk doen. En dan zit ik met iemand die vijf nachten niet heeft geslapen of zo, of iemand die niet meer kan praten. En dan moet ik in zeven minuten maar uitzoeken waar die persoon heen moet. Ze sturen me allemaal mooie kleurenfolders die commerciele instanties, of ik maar nieuwe klanten naar ze toe wil sturen. Maar als het puntje bij het paaltje komt, zodra het een beetje moeilijk wordt schuiven ze het zo hup weer op het bordje van de huisarts. Ze zullen heus wel goed werk doen hoor, voor die mensen die in hun plan passen. Maar juist die mensen die hulp het meest nodig hebben, die helpen ze niet en de afspraak is dat ze die tenminste goed doorverwijzen maar dat respect is er blijkbaar niet. Niet voor mij en niet voor de patient.

Slaapkliniek: Marcel Smits, een neuroloog gespecialiseerd in slaapstoornissen. Hij zegt onder meer dat bij adhd de slaapstoornis veroorzaakt kan zijn door verkeerde doseringen en tijdstippen van inname. Hij zegt dat slaapstoornissen bij adhd kinderen zonder medicatie maar 22 % zijn, en met medicatie zoals ritalin en melatonine meer dan 30%. En dat die slaapstoornis soms meer nadelig effect kan hebben op de concentratie dan de adhd zelf. Er is te weinig specifieke kennis over de werking en te weinig monitoring van medicatie. Melatonine kan wel goed werken maar het moment van inname moet uren eerder dan wat sommigen voorschrijven. Als je de melatonine te laat inneemt, verleg je de biologische klok nog verder. Als de patient met een steeds ernstiger vorm van insomnia tenslotte bij zijn kliniek aankomt moet hij medicatie voorgeschreven door anderen weer afbouwen. (red addhoc: Eerste lijns zorg begint zelf met voorschrijven van melatonine omdat slapeloosheid zo’n veelgehoorde bijwerking is van adhd  medicatie, maar niet iedereen is op de hoogte van de nieuwste inzichten hierover bij de tweede lijn. Ook zouden er lange termijn effecten zijn van melatonine gebruik waarvan de eerste lijn niet altijd op de hoogte is).

One thought on “Interview met student Logopedie met adhd en ocd.”

  1. Pingback: Verslag ADHDvrouw Congres | Addhoc.nu
  2. Trackback: Verslag ADHDvrouw Congres | Addhoc.nu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam