Browse By

Lotgenotencontact Kinderen van Autisten

ameliaRhea

Amelia Rhea

Het lotgenotencontact van kinderen van mensen met autisme breidt zich langzaam uit. Sinds ongeveer een jaar komen groepjes van maximaal 8 personen bijeen om ervaringen uit te wisselen.  Inmiddels is er elke maand wel ergens in Nederland een lotgenotencontact. In België zou er ook een groep bestaan (?? info stuur: info@addhoc.nl).

Kindvanauti.nl organiseert deze bijeenkomsten. Na inschrijving via hun site ontvangt u de precieze locatie.
Vrijdag 23 september 20 u in Alkmaar
Vrijdag 21 oktober 20 u in Soest
Vrijdag 4 november 20 u Eindhoven

Nota Bene: Deze bijeenkomsten zijn voor niet-gemengde groepen: namelijk zelf niet autistisch en >18 jaar. Dit omdat gesprekken gaan over het niet-mindblind zijn en het missen van die resonans tijdens de jeugd. Kinderen van autistische ouders die zelf ook autisme hebben, hebben voor een deel dezelfde problemen, maar voor een deel een ander perspectief.  Kijk voor andere lotgenootcontactgroepen op de site van het NVA
Wat betekent kind zijn van autisme?

Opgroeiend in een autistisch nest, missen kinderen in hun jonge jaren een bepaalde ontwikkeling en ze passen zich aan, aan de mindblind ouder(s). Ze zijn gewend aan het -niet gezien- zijn en ze ontwikkelden zich rondom een persoon die zich niet intuitief in hen inleefde.  Ze zijn emotioneel afhankelijk geweest van iemand die zich niet kon verplaatsen in hun eigenheid en context. Dat soort copingtools komen niet bepaald van pas in je latere carrière en privéleven.

Hoewel de ouder er niets aan kon doen is het kind toch emotioneel verwaarloosd. Kenmerken van autistisch ouderschap zijn onder meer: (bron: kinderenvanoudersmetautisme.nl)

  • niet herkennen/erkennen van de eigen gevoelens en (mentale) behoeften van het kind
  • niet bieden van troost bij verdriet
  • niet omgaan met of tegemoetkomen aan gerechtvaardigde boosheid / grenzen van het kind. Daarmee leert men het kind dus ook hoe het op een constructieve manier om kan gaan met zijn of haar boosheid of verdriet

Eenmaal volwassen is het een hele klus om die  identiteit en eigenheid toch te ontwikkelen. Klachten als Dystemie,  Burnout, OCD en paniekstoornissen worden genoemd.

Typische zaken die je bij bijeenkomsten kunt horen zijn bijvoorbeeld:. De ouder geen ”pappa” of ”mamma” noemen. Terugkerende dromen over dat niemand je helpt. (droom over verdrinken, iedereen kijkt niemand grijpt in. Droom over pijl door hoofd: levensbedreigend maar niemand ziet het of helpt je). Je teveel inleven in anderen en uitgaan van hun belang. (ook op volwassen leeftijd).  Zo gaat men over de eigen grenzen met burnout als gevolg. Aanrakingstekort (touch-deprived). Oogcontact tekort (ouders spelen geen kiekeboe etc. dus die ontwikkeling begint pas op de kleuterschool met andere kinderen). Geen persoonlijke dingen vertellen: De autistische ouder voelt niet aan wanneer iets vertrouwelijk is en kan iets genants over het kind publiekelijk bespreken met anderen, hierdoor kan het kind de eigen ouder nooit met privé informatie vertrouwen.
Aan de ene kant leef je op jonge leeftijd je al in in de ander (wat kun je wel of niet vertellen, op welke manier breng je iets zodat hij het begrijpt), terwijl aan de andere kant je eigen emoties niet ”resoneren”, niet gelegitimeerd worden door herkenning en erkenning. Je buigt je in dubbele bochten en doet dit alles zonder fundament.

Dissociatie. Dit kan spelen bij KAsper-kinderen. Mensen die zich met dissociatieve klachten melden bij de GGZ krijgen allerlei verkeerde diagnoses. Bij de huidige GGZ kent men deze typische kind van autist dissociatie niet en ook geen van de andere verschijnselen.

 


Terugkoppeling
KAsper ’s oproep, gevolgd door kindvanauti.nl (en bij deze addhoc.nu) roepen op tot terugkoppeling naar de GGZ:

Het kan zijn dat je je ooit in de reguliere medische zorg of psychische hulpverlening hebt gemeld met een hulpvraag die, achteraf bezien, alles te maken had met het autisme van je ouder(s). Mocht dat zo zijn, Overweeg alsjeblieft om de ontdekking dat je ouder autisme heeft terug te koppelen aan de betreffende hulpverleners. Door terug te koppelen dat je klachten verklaarbaar zijn/waren vanuit het autisme van je ouder, stijgt hopelijk de bewustwording bij de hulpverlening rondom het thema “kinderen van autisten”.

Bij reguliere GGZ bestaat het onderwerp niet. Bij psychologie- of psychiatrie studies wordt het onderwerp niet genoemd en ook bijscholingscursussen van NvvP of NIP kennen het onderwerp niet.
Addhoc heeft een ”Terugkoppeling” gestuurd naar Altrecht Utrecht, maar twee maanden later, met 2x een herinneringsmail is er nog steeds geen antwoord van deze instantie  🙁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam