Browse By

Apotheek in Utrecht schendt privacy van adhd-ers

Het volgende verhaal kwam mij ter ore:

Een vrouw haalt zoals elke maand haar dex-amfetamine pillen af bij een apotheek in een mooie wijk in Utrecht. Haar normale dosering was veranderd. Dit was de vorige maand ook al zo en ze had daar veel last van ondervonden.  Het waren 10mg pillen in plaats van 5 mg en de pillen waren zo klein en rond dat ze die niet doormidden kon breken. Ze zei hier wat van tegen de apothekersassistente:  Mijn huisarts en voor hem de specialist hebben toch een andere dosering voorgeschreven! “Nee mevrouw, wij mogen dat niet meer leveren”. Waarom ”mogen” jullie dat niet? “Dat mag niet van de verzekeraar“. Maar ik betaal het zelf,  sinds twee maanden. “Ja maar we mogen die andere dosering toch niet leveren van de verzekeraar, omdat het concurreert met een ander middel“. “Dat klopt toch niet, de specialist schrijft iets voor, dat zou ik dat toch moeten krijgen? Dat bepaalt de verzekeraar toch niet. Al helemaal niet als zij er niet voor betalen!”. De klant zegt dit alles voorovergebogen met gedempte stem. Op minder dan twee meter afstand staat een rijtje stoelen vol wachtende mensen. Het zijn allemaal mensen uit deze buurt, sommigen directe buren. Schichtig kijkt ze achterom en ziet bekende gezichten. Ze besluit wederom, net als vorige maand, dan maar te betalen, ze heeft geen zin in een scène. En dat maakt de apothekersassistente er wel van. Die rolt haar ogen en zucht en kijkt gekscherend lachend naar de wachtende rij mensen. Dan kijkt ze kwaad de klant aan en trommelt op de counter. De klant legt het geld al op de toonbank en doet haar tas al om haar schouder, klaar om weer weg te gaan bij deze nare  apothekersassistente. Maar die is nog niet klaar met haar! Ze schuift voorbij de vrouw en richt zich tot de aanwezigen: Ga jij maar naar je psychiater! Dat laatste woord zegt ze nog luider, schreeuwend bijna. Ze knikt haar hoofd richting klant om duidelijk te maken tegen wie ze het heeft, terwijl ze smalend kijkt richting publiek: de buren die op een rijtje op stoelen zitten voor de counter. “Die dosering moet jij maar vragen aan jouw psychiaaater!”. 

Met het schaamrood op de kaken rent de vrouw snel de apotheek uit. Akelig naar mens, hoe durft ze! Dat weekend wordt ze midden in de nacht woedend wakker. Dit kan echt niet. Haar buurt denkt nu dat ze bij een psychiater loopt. Wie zaten er allemaal op die stoelen? Wie hebben dit gehoord? De buurvrouw die haar normaal altijd groet doet dat nu nauwelijks, halfslachtig een knikje dan loopt ze snel door. Ze had een week daarvoor nog om haar LinkedIn profiel gevraagd. Die verstuurde ze en nu wachtte ze op acceptatie. De buurvrouw werkt namelijk bij een instituut waar ze regelmatig klussen hebben voor freelancers als zij. Maar ze hoort ze niets meer. Heeft de buurvrouw soms gehoord dat ze ”bij een psychiater” liep?

Een paar dagen later schrijft ze een brief naar de apotheker. Op de site vond ze een klachtenprocedure en een mailadres. Een maand hoorde ze niets. Nog een herinneringsmail: niets. Toen stuurde ze haar mail door naar een centraal apothekers klachteninstituut. Die belde haar meteen de volgende dag terug en raadde haar aan een persoonlijk gesprek met de apotheker aan te vragen. Dit doet ze. Telefonisch komt ze er niet doorheen, tweemaal beloofde de telefoniste dat de apotheker haar terug zou bellen. Maar dat gebeurt dan nooit. Ze krijgt het advies om tussen zo en zo laat op die en die dag terug te bellen. Als ze dat dan doet is hij er niet. Twee maanden later wordt ze gebeld door een nieuwe medewerker: die kon de mail niet vinden, of ze die nogmaals naar dat en dat mailadres kon versturen? Ok zo gezegd zo gedaan. Ondertussen informeert ze het apothekers klachteninstituut dat er al twee maanden niets gebeurt met de klacht.

Dan belt zowaar inderdaad de apotheker zelf terug: “Goh wat vervelend. Wie heeft u geholpen? Waarschijnlijk is het die en die? O ja, maar die medewerkster is inmiddels al op staande voet ontslagen in verband met een andere zaak. Ook met dex-amfetamine trouwens. Daar hebben veel mensen vragen over, en dan ontstaat er een situatie aan de balie. En daar kon die assistente niet mee omgaan, dan werd ze onbeleefd. Maar die is dus al weg. Kan ik nog iets voor u doen? Wilt u misschien korting bij uw volgende bezoek? Privacy hebben wij altijd heel hoog in het vaandel hoor dat is echt een prioriteit bij ons. Ja eh, wat wilt u dat ik doe? Moet ik soms uw buren bijeenroepen en ze vertellen dat de informatie niet klopt? Hahaha. Nou dag mevrouw”.

Dus deze apotheker heeft minimaal tweemaal de privacy geschonden van adhd-ers. Waarom? Als wraak. Privacy schending als straf, voor het stellen van een vraag over de dosering.

Als eenmaal je prive gegevens op straat liggen, is het niet meer terug te draaien.

En ”psychiatrische patiënten” krijgen geen uitzendwerk, geen werk via via, geen aanbevelingen van buren, en geen opdrachten als zzp-er. En adhd-ers zijn volgens deze apotheker ”psychiatrische patiënten”. Als iemand lastig is, hoef je dat maar een keertje roepen over de counter en je hebt ze in de tang.  Problem solved.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Protected by WP Anti Spam